![]() |
![]() |
Dogma 95 |
Dogma
95: het manifest
Dogma
95... is een collectief van film regisseurs samengesteld in Copenhagen
in de lente van 1995, met Lars von Trier en Thomas Vinterberg voorop.
Dogma noemde zichzelf een reddingsaktie! Een
protest tegen wat film geworden was.
![]() Dogma ging in tegen alles wat film was geworden in de laatste decennia. De ultieme taak van filmmakers is geworden om het publiek voor de gek te houden. Film is te cosmetisch geworden; een communicatie van illusies. Niets om trots op te zijn, want de film schuilt achter de illusies die mogelijk gemaakt worden door nieuwe technologieën. Voor dogma was de film geen illusie. Dogma protesteert, tart en daagt de moderne film uit met een set regels waaraan film moet voldoen: The Vow of Chasity, ofwel de Eed van Zuiverheid. De Eed "Ik zweer mij te onderwerpen aan de volgende regels, opgesteld en bevestigd door Dogma95:
Namens Dogma, Lars von Trier, Thomas Vinterberg. Dogma films In totaal zijn er volgens de officiële dogma-website 35 films gemaakt die het predikaat ´Dogma 95´ hebben gekregen. Meest opvallend aan de lijst is dat de eerste twee films nog het meest de moeite waard zijn. ´Festen´
(1995) is de eerste dogma film, geregisseerd door Thomas Vinterberg.
Een groot familiefeest op het platteland van Denemarken
loopt uit op een drama. Gedurende de film worden steeds meer
familie-geheimen prijs gegeven. Het grootste en meest schokkende geheim
zorgt voor een heftig plot van de film. ´The
idiots´ van Lars von Trier mag met recht
één van de beste dogma-films genoemd worden. Een
groep vrienden gedraagt zich naar de buitenwereld als gekken. Ze
provoceren de buitenwereld om daarna terug te keren naar het
´normale´ leven met de extra bagage van wat ze
geleerd hebben. De sessies lopen echter uit de hand.Dogma - een begrip Maar dogma is inmiddels achterhaald. De regisseurs zijn - in ieder geval voor een groot deel - terug gekomen op hun principes. Steeds vaker werden de gouden dogma-regels door de regisseurs overtreden. Zelfs Lars von Trier overtrad zo´n beetje alle regels met de film ´Dancer in the dark´. Zo eenvoudig en leuk is het niet om films te draaien volgens de pure regels. Daarmee is de anti-beweging inmiddels een cliché geworden. De definitieve nekslag is de sluiting van het secretariaat van Dogma in 2002. Toch is de dogma boodschap blijven leven in het achterhoofd van de filmmakers en -kijkers. Als een camera wat opzichtig beweegt wordt dat al snel dogma genoemd. Een prachtig initiatief bleek niet uitvoerbaar, maar is wel een begrip in de filmwereld geworden! |
|||
| -
Cult Kanaal 2004
- |